Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 19 grudzień 2008

Odsłon: 855

    Trwa Msza Św. a w moim sercu jest złość na brak czystej wody święconej (walczę o to od 3 lat). Kościelny swoją posługę zaczyna od…kuchni parafialnej. Prosiłem kucharkę, aby pytała o wodę, a później pozwalała na posiłek!

    Bez łaski wiary nie zrozumiesz, że Pan Zastępów posługuje się takimi środkami...przeciw demonom! Kapłan zrobił eksperyment z podejrzanym o opętanie: postawił na stole szklankę z woda święconą i udawał, że chce mu się pić.

    Facet warknął; zabierz to, bo to nie jest zwykła woda! Po zabraniu szklanki uspokoił się i nie pamiętał swojego zachowania! Egzorcysta ks. Stanisław Międzybrodzki potwierdza moją wiedzę; diabeł boi się wszystkiego co święte.

   Woda święcona - poprzez błogosławieństwo kapłana - zawiera łaskę i moc samego Boga. Gromnica, medalik, obrazek, poświęcenie domu, mieszkania, samochodu. Wielu do tego zapraszam. Jeżeli ktoś zbliża się do Szatana to drażnią go te świętości.

   Ludzie podchodzą do spowiedzi...do prawdziwego pojednania z Panem Jezusem. Ja też drgnąłem, ale kapłan opuścił konfesjonał. Dzisiaj było krótkie działanie Eucharystii.

   W Sejmie RP po zakończeniu obrad wszyscy dzielili się „opłatkiem” (lewica i różnej maści wrogowie naszej wiary), a Pan sprawił, że zgasło im światło!! Moje serce zalał ból spowodowany prowokacją pisma „NIE”. Wykonałem odbitkę tego obrazu i przesłałem do Sejmu oraz do Urzędu Premiera.

   Piszę, a z „Sup. Stacji” płynie jad…oto 82-letnia babcia mówi, że jest wierzącą, ale nie w Kościół z opłatami za wszystko…nawet za pogrzeb! Ludzie nie mają świadomości ł a s k; posiadania kościoła i kapłana. Wyobraźmy sobie, że jest tylko jeden i żąda ode mnie całego majątku za konsekrowanie Ciała Zbawiciela. W jednej chwilce oddaję mu wszystko!

    Właśnie śpiewają oberwańcy (gitary z futerałem na drobne) „Cicha noc…niech się spełni Cud, niech się spełni Cud”! Tym Cudem jest Eucharystia. To szczyt miłosierdzia Pana dla nędzników…wzrok zatrzymał wizerunek „Jezu ufam Tobie”. Jezus mówi do mnie z „Prawdziwego Życia w Bogu”:

     „Jakże można powiedzieć; „przebaczam ci”, jeśli skrucha jest jedynie w słowach, a w duchu nie ma rzeczywistej przemiany? Nie ma skruchy tak długo, jak długo trwa pragnienie tego, co prowadzi do grzechu". „Dla Ciebie, Panie już więcej tego nie uczynię”. Bóg powie wówczas; „Chodź, jesteś Mi drogi jak niewinne dziecko albo jak bohater”...

   To prawda, bo trudno przełamać niechęć w sercu...szczególnie, gdy spada na nas niezawiniona krzywda. Przykładem fałszywego pojednania są „spotkania opłatkowe”, gdzie płyną puste słowa i zdarte formułki. To właśnie przydarzyło się politykom dalekim od Kościoła Pana Jezusa.

                                                                                                                                      APEL

     Napisałem: Sejm Rzeczpospolitej poprzez Kancelarię dla Klubu Partii PO

                                 00-902 Warszawa ul. Wiejska 4/6/8

                                                    Szanowni Państwo !

    Z okazji nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia 2008 r. składam serdeczne gratulacje. Nadchodzi Święta Rocznica…początek otwarcia Nieba i naszego Zbawienia. Przyjdzie Syn Boga Prawdziwego, który przyniesie Pokój i Miłość…przyniesie pojednanie, przebaczenie oraz Słowo; „jedni drugim służcie”.

   Nadzwyczajnie zrealizowały to partie pełne odpowiedzialności za moją ojczyznę; SLD z Platformą Obywatelską w programie TV Polsat („Konfrontacje”) w dniu 18.12.2008. Pojednali się posłowie; Iwiński (SLD) oraz Niesiołowski (PO). Prowadząca spotkanie Dorota Gawryluk miała przygotowane opłatki…podzielono się i w geście Breżniewa obściskano (obrońca ludu i liberał).

   To zjednanie przyniosło efekt podczas dzisiejszego głosowania w Sejmie (długie oklaski). Oby tak wszyscy Polacy! Na pewno zapanowałaby miłość wynikająca z pragnienia serca naszego premiera Donalda Tuska, który już od początku prosił naszego Ojca „Tak mi dopomóż Bóg", a to oznacza: „bądź wola Twoja”.

     Pięknie, pięknie…tylko, że w tym wszystkim przeszkadza Kościół Święty ze swoimi sprzeciwami (aborcja, eutanazja, In vitro ), kapłani, pełen nienawiści o. Tadeusz Rydzyk (dzieło ewangelizacji), różne związki zawodowe (obrona pracowników) oraz mass media nieśmiało wyciągające „brudy” i wywołujące napięcia.

   Wreszcie ci, którzy nie oddzielają Kościoła od Państwa: „Polityka” ze zdjęciem Bożej Rodziny oraz naprawdę zatroskany o wszystko Jerzy Urban, który powinien mieć imię Tadeusz czyli thaol - daj („człowiek o szerokiej piersi”)….

    Nie potrafię edytować obrazów, ale w tyg. "NIE" z 18-25 grudnia 2008 r. było zdjęcie szopki z sierpem i młotem na tle czerwonej gwiazdy, Dzieciątko Jezus przypominało grubego Pana Jurka, a nad osłem unosiła się jego myśl: „Ale burdel”...

                           Serdecznie pozdrawiam i życzę dalszych sukcesów w służeniu Polakom       

                                                                                                                                APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 18 grudzień 2008

Odsłon: 846

    Prorok Jeremiasz zapowiada narodzenie Pana Jezusa („Bóg zbawia”), który sprawi, że naród wybrany otrzyma zbawienie i będzie bezpieczny. Słowa proroków Starego Przymierza wywołują łzy...jak to będzie, gdy się spotkamy?

     Piszę, a napływa obraz wysokiego ogrodzenia Izraela i ich trwanie we wrogości do Zbawiciela. To złamanie przymierza z Bogiem Ojcem i odrzucenie pojednania naszych dusz ze Stwórcą. Józef we śnie otrzymuje przekaz (czy można "wierzyć" w sny?), aby przyjął małżonkę. Tak wypełniło się Słowo Pańskie.

    Po Komunii Świętej słodycz zalała usta, a pokój serce. Po wczorajszym ścisłym poście (dwie gorzkie kawy) nie czuję głodu. Ile mógłbym jeszcze wytrzymać?

    W ręku znalazł się tyg. „Niedziela”. Mam do nich napisać dla chwały Pana. Dla mnie to czas radości z poczuciem spełnienia woli Boga Ojca, bo „Niech twoje wargi niosą świadectwo Mojej chwały”. Teraz zadziwiony czytam dzisiejszy Ps 72/71;

                „/../ Błogosławiony niech będzie Pan/../niech będzie

                      Błogosławione Jego imię, a Jego chwała niech

                      wypełni ziemię”.

    Sąsiadowi zaleciłem, aby wezwał kapłana do chorego członka rodziny. Mówiłem mu o duszy, życiu po śmierci z natychmiastową lustracją, radości ciężko chorego po wyzwoleniu z ciała, potrzebie ofiarowania cierpień, św. Hostii i potrzebie odrzucenia niechęci do kapłanów.

   Poprosiłem pilarza o pocięcie drzewa przewróconego przy krzyżu, bo ”kiedyś będzie wołał pan do Boga”.  

    W serce wpadło słowo; opiewać. Tak, bo chwałę Boga trzeba o p i e w a ć. Odmówiłem moją modlitwę oraz  koronkę do Miłosierdzia Bożego.                               

                                                                                             APEL

                            Tyg. katolicki „NIEDZIELA”

Dotyczy art.: „Słowo Boże jest jak chleb - potrzebne codziennie”. (nr 51-52) 21-28.12.2008

                                        Drodzy Bracia w Chrystusie !

    Ten list piszę do Państwa z głębi duszy w ramach załączonej intencji modlitewnej dnia, która jest podawana poprzez „duchowość zdarzeń”. W tym codziennym prowadzeniu przez Jezusa wzrok zatrzymały  „Listy” św. Hieronima, a później w ręku znalazła się „Niedziela”.

    Co skłoniło Was do przedstawienia sondaży? Cóż one oznaczają? W mass-mediach szerzy się zaraza, nadchodzi czas potęgi Kłamcy, wroga Boga Prawdziwego i nas samych, a Wy zalecacie czytanie oraz rozważanie Pisma Świętego. Niestety. Samo Słowo nie wystarczy, bo tak czynią św. Jehowy  i Ewangelicy oraz cała reszta „lepszych” kościołów.

    Na ten moment w  radiu Maryja młodzi ludzie rozmawiają o potrawach świątecznych, bo Pan Jezus Zmartwychwstały zapytał: „nie macie coś do zjedzenia”? W tym świętym czasie nikt nie wspomni o postach duchowych, nie ma świadectw wiary, a Szatan wie, że w nich tkwi wielka moc Boga. 

    Nie wspomnieliście o  świętym i wiecznym darze Boga, Cudzie Ostatnim, św. Chlebie bez którego „nie będziemy mieli życia”. Bez Sakramentu Pojednania nie podejmiesz prawidłowej decyzji życiowej, nie zaznasz pokoju i słodyczy, nie znikną zmartwienia, obawa o  jutro oraz wszelkie możliwe strachy!  Piszę i płaczę.

    Szatan - o którym nie mówi się w Kościele katolickim - wie gdzie i kiedy atakować i czyni to z wielką perfidią na Mszach świętych! Przed Komunią św. nie można oderwać się od świata oraz ciała. Wówczas napływają złe myśli, rozproszenia, bardzo „ważne” sprawy, a u katolików letnich nawet złość na ten święty obrzęd.

    Wszystko to odchodzi po zjednaniu ze Zbawicielem. Po Eucharystii napływa moc Pana, a pokój i słodycz zalewają d u s z ę, tracimy ciało, ustępuje lęk przed śmiercią, pojawia się pragnienie powrotu do Nieba! „Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, który Sam czyni  c u d a”…wołał psalmista.

    Ojciec Pio, niewolnik konfesjonału mówił; „Łatwiej jest istnieć ziemi bez słońca niż bez świętej ofiary mszy. Przyjmuj Komunię św. i nie martw się (...) jak nie jesteśmy pewni, że zgrzeszyliśmy ciężko, nie musimy powstrzymywać się od Komunii. W Najświętszym Sakramencie Eucharystii (...) znajdujemy prawdziwe życie  i  szczęście (...) Samego sprawcę tych  ł a s k”.

    A Pan przez V. Ryden mówi do mnie: „Pozwól Mi wejść do twego serca (...) powiesz; kimże jestem, aby wejść do Twojego Serca? jesteś Moim dzieckiem, Moim Potomstwem, jesteś Mój (...) dlatego pragnę byś był w Moim Sercu"...                                   

                                                                                                                               APEL              

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 17 grudzień 2008

Odsłon: 1076

opr. 04.03.2011

     Na dzisiejszym nabożeństwie 1-piątkowym napłynęło pragnienie napisania czegoś dla Pana Jezusa. W ręku znalazła się intencja w której wołałem:                                        

           „Panie Jezu! Boże Ojcze! zapraszam Cię do mojego serca.

            To twoje mieszkanie.

            Nie opuszczaj mnie, chroń i bądź zawsze ze mną. Ty i tylko Ty.

            Niech stanę się łagodny, a kiedy trzeba uderzał słowem.

            Dziękuję za wszystkie łaski, a szczególnie za niezasłużone cierpienie”.

      Wracają słowa kapłana z kazania niedzielnego: „Daj dobre świadectwo o Tym, którego kochasz, w którego wierzysz. Daj dobre świadectwo o Chrystusie”. Teraz na Mszy św. pierwszy czekam na zjednanie  z Panem, a kapłan podaje mi wielką św. Hostię aż musiałem pomóc sobie ręką.

 „Panie Jezu!

  Mój słodki Zbawicielu! Właśnie wszedłeś do mojego serca i  dałeś Się dotknąć.

 Ty stale czekasz na nasze zaproszenie i nigdy nie odmawiasz przybycia.

  Niech nasze serca staną się jednym.

  Spraw, aby moje zbliżało się w miłości do Twego”.  Popłakałem się.

     Na ten moment siostra śpiewa; „niech serca nawiedzi Stwórca nasz”. Napływa;„Niech żyje Jezus zawsze w sercu mym, na zawsze, na zawsze”. Bardzo lubię grać to na akordeonie.

    Nie mogę dojść do siebie, bo usta zalewa niebiańska słodycz, a duszę prawdziwy pokój. Chciałbym siedzieć w tej świętej ciszy. Nie ma możliwości przekazania tych przeżyć…może rejestracja mojej aury? Jeszcze przed chwilką byłem na tym świecie, rozpraszały różne sprawy, męczyły przeżyte sny, pokusy, obawa o prowokację i sprawy zawodowe.

    To wszystko zawsze znika po Komunii świętej czyli zjednaniu z Panem Jezusem. Nie ma innego leku na tęsknotę za Zbawicielem, Panem, Synem Boga Prawdziwego.

Przez sekundę wyobraź sobie Jego Miłość, która sprawiła, że oddał za nas Swoje Życie.

    My naprawdę nie jesteśmy przekonani, że jest Niebo. Dlatego kochamy nędzę; wygnanie, staranie się o „nic” i pogańskie zatroskanie o jutro. Cóż to wszystko oznacza wobec życia wiecznego, w szczęściu, które Pan przygotował, a już teraz ukazuje; słońce i księżyc, widoki, motyle, a nawet pachnące markety z ulubioną muzyką. Jak Tam trafić? Prosto! Właśnie żona podała mi kalendarz ze zdjęciem JPII oraz wielkim napisem; nie lękajcie się być świętymi.

     Wzrok zatrzymała książka; „Katechizm dla dorosłych” z tytułem; „Wiem, komu ja wierzę”. Ta wielka księga otwiera się na rozdziale o Królestwie Bożym; królestwie nowego życia, świętości, sprawiedliwości, miłości i prawdy.

    Trwa zjednanie z Panem Jezusem. Ucałowałem Twarz Zbawiciela z Całunu. Dalej słodycz zalewa usta (mimo picia gorzkiej kawy), a pokój serce. Teraz Jezus mówi do mnie przez Vassulę Ryden; „[...] chodź, wejdź do tej stałej Siedziby, do weselnej komnaty Mego Serca, w której twój Król pragnie rozradować się w tobie, a ty w Nim”.

    Z radia „Maryja” padają słowa o tym, że Pan Jezus  p u k a  do naszego serca ! Sklepy, bank, poczta, kiosk, spotkani ludzie, gazeta, sen i już wieczór. Od 45 godzin trwa post.

    W drzemce…przepłynęły tajemnice różańcowe, ale zapamiętałem; „Odnalezienie Pana Jezusa w Świątyni”. Serce zalało pragnienie ponownego nabożeństwa. To sekundowy błysk - z łagodnie podaną - przeszkodą od złego: „nie, nie, nie”.

    Psalmista woła: „Pokój zabłyśnie, kiedy Pan przybędzie”, a w moich myślach rozproszenia (sprawy zawodowe i różne rozterki). Trwa dylemat; czy chorobą jest chodzenie do kościoła, przystępowanie do Komunii świętej, modlitwy, post duchowy, walka z wadami i spowiadanie się z pragnieniem poprawy?

    „[...] Za dni Jego zakwitnie [...] wielki pokój [...] od morza do morza [...] Niech Jego Imieniem wzajemnie się błogosławią [...]”!  Jakże to piękne, jakże przewidział  psalmista!

    Pokój ponownie zalał serce należące do Zbawiciela. Raz tego zaznasz i będziesz wiedział i za tą chwilkę z Panem oddasz cały świat. Właśnie przysłano „Echo Maryi Królowej Pokoju” (grudzień 2008), gdzie słowa Matki z aktualnego Objawienia;

    „Aby Jezus narodził się w waszym sercu [...] On, który jest samym Pokojem [...]”. W rozważaniach słowa o Komunii św., która jest niezastąpioną pomocą [...] owocem ofiary Krzyżowej Jezusa [...] trzeba pozwolić, by ten owoc stał się naszym pokarmem”.

    Ostateczna intencja napłynęła z piosenki G. Michaea „Last Christmas”: za tych, którzy Jezusowi ofiarowali swoje serce...                                                                      APEL

                                                      

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 16 grudzień 2008

Odsłon: 1083

motto;

„nie gadaj, ale módl się”.

    W moim odczuciu Pan Jezus zaleca, abym; „mówił od Niego i o Nim”, ale to trudne, bo zawsze się człowiek wychyli. W „Gościu Niedzielnym” (IX 2006) wywiad z Tomkiem Budzyńskim…to dwa nasze serca w jednym.

    Bezbożność sprawia, że - z powodu braku światła - nie widzisz swojej grzeszności, a po nawróceniu pragniesz rozgłosić swoje szczęście...jak u zakochanych. W Pieśni nad Pieśniami są słowa "za Ukochanego zostałem pobity i znieważony".

    Ja także jako  n e o f i t a  biegałem do kapłanów, „mądrzyłem się” i wszystkich zadręczałem swoim „wybraniem”. Większość odbiera to jako chorobę lub dziwactwo, bo krzyczysz wkoło „Marana tha”...Pan Jezus przyszedł, Jest...Przyjdź Panie Jezu! Pragniesz śpiewać o Panu na rogach ulic… dawać świadectwo, ale lepsze są dobre czyny i modlitwa oraz nienaganność w postępowania.

    Za mówienie o Bogu i obronę Pana Jezusa nie dają orderów i pierwszych miejsc na przyjęciach!  Święty Jan Chrzciciel mówił, że „[...] nie jest godzien rozwiązać Jezusowi…rzemyka u sandałów [...] Jestem głosem wołającym na pustyni…prostujcie drogę Pańską [...]”, a św. Paweł zaleca, aby zawsze się modlić, wszystko badać i nie gasić ducha.

    Pani Gessler pocałowała kucharkę za wyśmienite danie, a ja na spotkaniu z Panem Jezusem ucałuję Jego stopy...                                                                                       A P E L