Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 04 wrzesień 2013

Odsłon: 1146

    W środku nocy zawołałem:  Pobłogosław i strzeż mnie Boże. Rozpromień nade mną Swoje Oblicze i obdarz mnie pokojem. Później udało się zrobić zapis i z natchnienia pojechać do sądu, gdzie wreszcie otrzymałem dokument na należny spadek.     

    Wyszedłem na Mszę św. wieczorną, a w sercu nastąpił wybuch wdzięczności Bogu za bezmiar łask. Nagle  „ujrzałem" nędzę tego świata i czekający na nas  rozświetlony pałac w Niebiosach!

    Przypomniało się uczenie hymnu uwielbienia Boga, gdzie w uniesieniu powtarzałem wkoło: „Panie Boże, Królu Nieba, Boże Ojcze wszechmogący. Panie Synu Jednorodzony, Jezus Chryste...”.

    Tego poczucia wdzięczności Bogu nie można przekazać naszym językiem, bo to odbywa się w duchu. Może to wyrazić urywek psalmu: 

           „śpiewaj Panu, ziemio cała /../ rozgłaszajcie cuda pośród wszystkich ludów. /../

             niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.

             Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie,

             niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości. Ps 96

    Nagle, w świetle wiary widzisz swoje obdarowanie i Boże prowadzenie. Przecież nikt nie dziękuje za to, że ma smak lub porusza palcami, widzi w kolorach i nie opada mu powieka. Jako lekarz mógłbym opisać cud naszego stworzenia, ale wystarczy, że otworzysz atlas anatomiczny.

    Wprost pragnę krzyczeć do Nieba, ale brak intymności. Idę więc i pojękuję Jezu! Ojcze! Tato! Ty dajesz nam wszystko i patrzysz jak postępujemy  z Twoimi darami!  Dobrze, że to trwa falami, bo serce może rozerwać pragnienie podziękowania...Jezu mój, Jezu!  

    Moja dusza została uniesiona i zawieszona między niebem i ziemią. W tym oderwaniu od ciała widzisz wszystko inaczej, a to zarazem wielkie cierpienie, bo ludzkość powinna być zlana z Ojcem. Zamiast tego trwa niewdzięczność, odwrócenie, a nawet złość na Boga. Zacząłem odmawiać koronkę do Miłosierdzia Bożego.

    Na ten moment św. Paweł mówi: „Dzięki czynimy Bogu, Ojcu Pana naszego Jezusa Chrystusa, zawsze ilekroć się za was modlimy, odkąd usłyszeliśmy o waszej wierze w Chrystusie Jezusie i o waszej miłości, jaką żywicie dla wszystkich świętych, z powodu nadziei nagrody odłożonej dla was w niebie”. 1 Kol, 1-8 

    Niewierzący wskaże na to, że „latam do kościoła” dla odłożonej nagrody lub ze strachu przed piekłem, a ja biegnę do Pana Jezusa...z Miłości! Nie ma słów, którymi mogę to wyrazić, bo nasz język jest ubogi. Namiastkę tego daje wołający psalmista:

             „Ja zaś jak oliwka kwitnąca w domu Bożym, na wieki zaufam  łaskawości Boga.

               Będę Cię sławił na wieki za to, coś uczynił /../”. Ps 52

    W moim bloku był pożar, a minuty zdecydowały, że nie zginęli ludzie. Po tym zdarzeniu nie zauważyłem, aby zapraszani przeze mnie z wdzięczności zaczęli odwiedzać Dom Pana.

    Św. Hostia rozpłynęła się w ustach, a to zdarza się bardzo rzadko. Wracałem w uniesieniu wołając w mojej modlitwie za tych, którzy nie dziękują Bogu.

    Zapytałem piękną dziewczynę kiedy podziękowała za swoje obdarowanie: urodę, zdrowie, a nawet za pomalowane paznokcie u nóg. „Pokręciła  się”, a z twarzy wynikało, że nie czyniła tego nigdy. Zaleciłem, aby przemyślała to co powiedziałem.

    Natknąłem się też na znajomego, który „zesłabł”. Wzięliśmy go pod pachy i zaprowadziliśmy do domu. Spociłem się i popłakałem, bo Pan Jezus pokazał mi moje uzdrowienie z nałogu za które tak naprawdę nie podziękowałem, a mogłem marnie zginąć...                                                                                            

                                                                                                                                   APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 03 wrzesień 2013

Odsłon: 1167

    Poszedłem na pierwszą Mszę św. ale kapłan spóźniał się, a ja dzięki temu odmówiłem moją modlitwę. Dzisiaj popłyną piękne słowa czytań.

   „(...) Dzień Pański przyjdzie tak, jak złodziej w nocy. Kiedy bowiem będą mówić: "Pokój i bezpieczeństwo", tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada (...) Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. (...) Nie śpijmy przeto jak inni (...)". 1 Tes 5

   Psalmista wołał z mojego serca: "W krainie życia ujrzę dobroć Boga. Pan moim światłem i zbawieniem moim, kogo miałbym się lękać? (...) O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam, żebym mógł zawsze przebywać w jego domu (...) abym kosztował słodyczy Pana, stale się radował Jego świątynią". Ps 27

     Jezus w synagodze w Kafarnaum uwolnił opętanego. Dziwne, bo właśnie czytałem o tym w wizji Marii Valtorty. Uczony w Piśmie, mistrz podchwytliwości zarzucał Zbawicielowi fałsz...tak jak czynią to dzisiaj. Pan pozwolił mówić, a nawet krzyczeć szatanowi przez opętanego: "Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boży". Łk 4, 31-37

    Wracałem z odmienionym sercem, bo siostra na zakończenie śpiewała o Bogu, Dobrym Pasterzu i moim szczęśliwym losie. Przez całą drogę nuciłem: „być bliżej Ciebie chcę"...

    W trakcie Mszy św. miałem natchnienie, aby sprawdzić skład Komisji Etyki Lekarskiej w naszym samorządzie zawodowym, bo właśnie zmarł jej przewodniczący. Przykro mi, ponieważ w „Pulsie”, który musi kupować każdy lekarz dano mu laurkę, a od początku do końca uczestniczył w mojej krzywdzie.

    Napisałem do kolegów przebranych za funkcjonariuszy publicznych Pożegnanie zmarłego kolegi...

   < Protestuję przeciwko pośmiertnej laurce zamieszczonej w „Pulsie” 8-9/2013 głoszącej chwałę dr hab. n. med. Jacka Kubiaka, którego w Okręgowej Izbie Lekarskiej wciągnięto w niecne machlojki. (...) Kolegę zmuszono do złamania wszelkich praw, bo nie wolno chorób rozpoznawać bez osobistego kontaktu. 

    Później jako mediator przetrzymał w biurku moją sprawę 5 miesięcy i nawet nie chciał podejść do telefonu. W nagrodę „mianowano” go przewodniczącym Komisji Etyki Lekarskiej!

    Ponieważ stwierdziłem, że kolega kandyduje w obecnych wyborach zadzwoniłem do niego i prosiłem, aby zrezygnował, bo tak „będzie po ludzku”. Po otrzymaniu wiadomości o jego nagłej śmierci zrobiło mi się bardzo przykro. Przebaczyłem mu wszystko, bo „nie wiedział, co czyni” i poszedłem za jego duszę na Mszę świętą.

    Śmierć nagła jest wielkim nieszczęściem, bo wyklucza dobrowolny powrót do Boga. Myślę, że w swoim życiu uczynił wiele dobra i miłosierny Bóg wysłucha  mojego wołania. Dodatkowo przyjmę za niego cierpienia zastępcze, a Matka Najświętsza  mnie w tym poprowadzi. >

    Zła pogoda. W taki dzień umrę, a tu dodatkowo ciężkie chwile duchowe, bo cały dzień odmawiałem modlitwę w intencji dusz moich prześladowców i wróciłem za nich na Mszę św. wieczorną.

    Św. Hostia pękła na pół i skrzyżowała się, a w moim odczuciu to krzyż św. Andrzeja...     APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 02 wrzesień 2013

Odsłon: 1290

   Zbudził mnie straszący sen w którym miałem pokazane poprzednie życie: w skrytości niosłem wódkę, widziałem plik pieniędzy, bo szykowała się gra w pokera. Mignął kapłan, a przez otwarte drzwi pogotowia zauważyłem ludzi pięknie ubranych przygotowujących się do biesiady.

    Padłem na kolana i przepraszałem Boga za moją nędzę, a zarazem dziękowałem za ochronę, bo praca lekarza jest bardzo niebezpieczna. Właśnie ciągnie się sprawa 6 kolegów, którzy przyczynili się do śmierci 3.5 letniego Jasia.

   Poprosiłem Boga o błogosławieństwo i ochronę. Napłynęło, aby moją sprawę przekazać do Ministerstwa Sprawiedliwości. Po 5 godzinach wszystko napisałem i wysłałem, a  pokój zalał serce. Podziękowałem Bogu za natchnienie i pomoc w oczekiwaniu na sprawiedliwość.

    W ten sposób poznałem intencję dnia i w drodze na Mszę św. wieczorną odmawiałem moją modlitwę. Z tablicy przed kościołem "spojrzała" smutna MB Częstochowska. Poczułem wstrząs w sercu, bo wielu chrześcijanin nie uznaje kultu Matki Zbawiciela. 

   Na zewnątrz wichura i zimno, a tutaj oczekiwanie na Cud Ostatni. Słodycz i pokój zalały serce...Panie! jakże miła jest Świątynia Twoja. Jak ludzie żyją bez Boga i Jego mocy oraz bez Manny z Nieba (Eucharystii)...

     Dzisiaj Pan Jezus czytał w Nazarecie z podanej księgi słowa proroka Izajasza...o Jego namaszczeniu i posłaniu w którym ma przynieść ulgę także uciśnionym. Po wszystkim spotkał się z gniewem i próbą strącenia ze skały, bo ujrzeli w Nim tylko syna Józefa! Łk 4, 16-30

  Eucharystia dała odczucie otrzymania „pokarmu”...wzmocnienia, którego faktycznie potrzebowałem. W wielkim uniesieniu skończyłem moją modlitwę i z Panem Jezusem wróciłem do domu.

    W kościele napłynęło natchnienie: Komisja Etyki Lekarskiej. Doznałem szoku po przeczytaniu jej składu. Na www.medexpress.pl dano art. „Oszukiwanie poprawia samopoczucie”. Napisałem poniższy komentarz, ale nie dano, bo boją się Prawdy.

    „Na komisji lekarskiej w 2008 r. której decyzja stała się podstawą zawieszenia mi pwzl 2069345 w OIL W-wa Puławska 18 kolega Medard Lech był nieobecny jako przewodniczący, a to specjalista ochrony zdrowia. Kolega czuje się bardzo dobrze...nawet "zrobili go" wiceprzewodniczącym Komisji Etyki Lekarskiej. Proszę nie propagować grzeszności, bo kłamstwo w tym wypadku spowodowało moją śmierć cywilno-zawodową".

    Ponadto pisząc polemikę do art. „Klauzula sumienia” stwierdziłem, że jej autor prof. Tadeusz Tołłoczko jest także członkiem w/w komisji. Wysłałem do niego informacje o mojej krzywdzie z prośbą o pomoc.

    Jakby na znak przysłano do mnie prośbę od Niepokonanych 2012 z rejonu łódzkiego. Zastępy komusze uderzyły w ich pełnomocnika Ryszarda Gasparskiego. Wskazałem, że w jego intencji poświęcę Msze św. i będę wołał w mojej modlitwie: za wielkich w walce ze złem. 

    Ponadto prosiłem, aby poszkodowany uświęcił swoje niezasłużone cierpienie. Po Mszy św. powinien przekazać całą sprawę na ręce Matki Bożej z prośbą o prowadzenie. Ja dodatkowo poproszę, aby Królowa Aniołów wysłała do sądu w Łodzi cały zastęp Stróżów Sprawiedliwości. Kto może niech uczyni podobnie!

    Zaczynam zapis, a rodzina rozpacza z powodu eksmisji na ulicę. Kupili domek i mieszkali w nim 25 lat...aż do powrotu przyjaźni polsko-radzieckiej. W majestacie ostentacyjnego bezprawia trwa  „czyszczenie Polski”. Najświętsze Serce Boga pęka z bólu. 

   Przykro mi, że ludzie tak postępują. Prawie chce się płakać na tym zesłaniu. Wszędzie kłamstwo...jeszcze po śmierci kłamią. Właśnie zmarł kolega Jacek Kubiak, który nigdy nie widział się ze mną, a moją wiarę i obronę krzyża Pana Jezusa potraktował jako chorobę. W Izbie Lekarskiej napisano laurkę: Pożegnanie zmarłego kolegi...                    

    Za oknem trwa wichura i ulewa. W TV Trwam starzy ludzie wspominają bombardowania, a ja mam pełnię bezpieczeństwa. Dzień zaczął się strachami, a kończy się w wielkim pokoju i słodyczy. Popłakałem się z powodu dobroci Boga Ojca...                                                   APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 01 wrzesień 2013

Odsłon: 1192

     Trafiliśmy na Mszę św. o 5.15, aby upamiętnić rozpoczęcie ostatniej Wojny Światowej. Szwankowała organizacja, bo gromnice gasły, a czytający nie potrafili korzystać z mikrofonu. My nie staramy się służyć Bogu z perfekcją, a na przywitanie sekretarza trawę malowano na zielono.

    W nocy czytałem wizję w której Pan Jezus wyrzucał kupczących ze świątyni. Po zapytaniu jakim prawem to czyni odpowiedział: „Zburzcie tylko tę Prawdziwą Świątynię, a Ja ją wskrzeszę, by oddać chwałę Bogu. (...) Moją szkołą jest szkoła Boża (...) Poznacie Mnie. Nie wiecie skąd pochodzę? Dowiecie się”. * 

    Nagle zobaczyłem Mądrość Bożą, bo zastałem otwarty kościół oraz wyznawców Chrystusa zebranych wokół stoliczka z namaszczonym kapłanem, który dokona Cudu Ostatniego. To jest ta właśnie Świątynia Duchowa (Mistyczne Ciało Pana Jezusa), którą Pan Jezus powołał w ciągu trzech dni. 

    O tym powiedział też św. Paweł: „Nie przystąpiliście do dotykalnego (...) przystąpiliście do (...) Jeruzalem niebieskiego, do niezliczonej liczby aniołów, na uroczyste zebranie, do Kościoła pierworodnych, którzy są zapisani w niebiosach (...)”. Hbr 12

    To trudne słowa mojego profesora teologii, ale łatwo można wszystko zrozumieć porównując wielką świątynię stworzoną rękoma ludzkimi z tym Misterium, które może odbyć się w każdym zakątku na świecie. Pan Jezus jest wówczas we wszystkich tych miejscach...  

    Podczas apelu poległych nie wspomniano o 2 milionach ofiar zamordowanych przez Sowietów i nie padło słowo Katyń, bo wróciła przyjaźń polsko-radziecka. Wielu w tym mieście i w naszej ojczyźnie żyje wspomnieniami i z radością przyjmuje powrót starego, a lichwiarze i kupczący są także w naszym Kościele świętym.

    Eucharystia pękła na pół, a to zapowiedź cierpienie i tak się stało, bo na koniec tej smutnej uroczystości proboszcz żartował o jajeczku dla śpiewającej, która zachrypła z emocji. Wprost prosiły się zawołania za dusze ofiar rozpoczętej wówczas wojny i okupacji, która trwa w sercach zdemolowanych przez agresorów. Jakby na znak wszystko zakończyło się biciem dzwonów: „Anioł Pański zwiastował...”.

    Dziwne, bo nad naszą duchowością króluje celebracja, którą lubi także władza świecka. Szkoda, bo traci na tym liturgia i dusze czekające na nasze wstawiennictwo. Ja rozumiem przewodnika duchowego, bo sam wiem, co oznacza chwała własna, ale to straszna broń szatana.  

    Pasowały tutaj dzisiejsze czytania: „O ile wielki jesteś, o tyle się uniżaj, a znajdziesz łaskę u Pana. (...) Na chorobę pyszałka nie ma lekarstwa, albowiem nasienie zła w nim zapuściło korzenie”. Syr 3

    Pan Jezus dodał, że na uczcie nie trzeba zajmować pierwszych miejsc, a „kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych. A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych". Ew.  Łk 14, 1. 7-14

    Wracałem smutny z powodu tej dyskryminacji dusz, którą widać także na wielkiej tablicy z napisem "Golgota", gdzie wymieniono ofiary faszyzmu, ale po drugiej stronie nie ma nawet słowa o Katyniu, przesiedleniach, zesłańcach i ludobójstwie sowieckim. Czy czyni się to świadomie?

    Jak odczytałem intencję? Tuż przed modlitwą w kieszeni znalazłem tabletkę nasercową („ratunek”), a w tym czasie wzrok zatrzymał wielki wizerunek lwa namalowanego na Tirze („zagrożenie”). Właśnie oglądałem relację dziennikarza wojennego, który z narażeniem życia dokumentował wydarzenia w Syrii. Pokazano też strażaków ratujących ofiary pożaru.

    Następnego dnia pojechałem pod mój krzyż, aby podlać kwiaty i w tym czasie, w wielkim bólu skończyłem moją modlitwę. W drodze powrotnej spotkałem straż pędzącą na sygnałach, a to symbol niesienia pomocy z narażeniem własnego życia...                                                               APEL  

* „Poemat Boga-Człowieka” ks. 2 cz. 1 str. 84  Maria Valtorta