Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 23 styczeń 2017

Odsłon: 1165

    Przez kwadrans walczyłem o wyjście na Mszę Św. poranną, bo siedziałem do 2.00 w nocy. Ja wiem, że jest to grafomaństwo, ale chodzi o wykazanie, że nawet z taką łaską wiary nie zrywam się do kościoła z radością skowronka!

   Mój Anioł przypomniał, że „nowy tydzień trzeba zacząć z Bogiem”, bo poprzedni był pełen napięć, kłopotów i zakończył się stratą czasu, który dla mnie jest na wagę złota (zepsułem połączenie z drukarką i nie mogłem dojść przyczyny „złego parametru” i „braku sterownika”).

    Dzisiaj na Mszy Św. kapłani intonowali moje ulubione pieśni wielbiące Boga Ojca i Pana Jezusa:

- „Kiedy ranne wstają zorze /../ Tobie śpiewa żywioł wszelki bądź pochwalon Boże wielki”

- „Wielbię Ciebie”

- „Cóż Ci Jezu damy za Twych łask strumienie”...

- „Pobłogosław Jezu drogi tych, co Serce Twe kochają”...

    Bardzo piękny był też piękny Ps 98[97] „Śpiewajmy Panu, bo uczynił cuda /../ Wołaj z radości na część Pana, cała ziemio, cieszcie się, weselcie i grajcie. /../ na oczach Pana, Króla, się radujcie”.

    Wzrok zatrzymał wizerunek Ducha Świętego, a Pan Jezus wskazał, że nie ma przebaczenia za bluźnierstwo przeciwko tej Osobie Trójcy Świętej. Taki winien jest grzechu wiecznego!

   „Panie Jezu! Ojcze mój i Duchu Święty...jak mam wyrazić moją wdzięczność za bezmiar łask, które nie mieszczą się nawet w mojej wyobraźni. Dziękuję Ojcze za Twoją Dobroć...Tobie, Panie Jezu za to, że Jesteś...Duchowi Świętemu za pomoc w prowadzeniu dziennika, a Św. Michałowi Archaniołowi za ochronę. Matko Boża bądź dalej z nami”.

   To wyrwało się z serca w kościele, a teraz mam łzy w oczach, gdy to piszę: „Boże mój, Ciebie pragnie moja dusza, a ciało tęskni za Tobą”...

    Po zakończeniu Mszy Św. wzrok zatrzymał wizerunek Pana Jezusa Miłosiernego...na tle promieniującego krzyża. To feretron i nie wiadomo jaka jest jego historia, bo chciałbym wiedzieć, kto namalował tak pięknego Zbawiciela.

   Przeszedłem na drugą stronę kościoła z zamiarem pocałowania Zbawiciela, ale w odległej ławce siedziała znajoma. W domu zastałem uśmiechniętego Pana Jezusa z Sercem w koronie i pocałowałem w podziękowaniu, a także Pana Jezusa z Całunu.

   Wyszedłem, bo chciałem skończyć modlitwę za dzień babci i dziadka, a później za kapłanów, którzy w Kościele Świętym - jak na rozkaz - milczą, a przez to lekceważą Przeciwnika Boga, a przecież w Ewangelii jest przekazywane kuszenie Samego Pana Jezusa.

    Jakby w dalszym podziękowaniu, w ręku znalazła się książeczka: „Bóg Ojciec mówi do Swoich dzieci”, gdzie Deus Abba wspomniał tam o mnie: „Wiem, że są tacy, którzy potrafią wznieść się całkowicie od Mojego Syna do Mnie, ale jest ich bardzo niewielu”.

   Ten dzień duchowy (nie odpowiada naszej dobie) będzie trwał jeszcze następnego ranka, gdy siostra zaśpiewa o Bogu Ojcu i moim szczęśliwym losie, a później w zapisie z dn. 24.02.2002 padają słowa (Ps 33/32): „Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, na tych, którzy czekają na Jego łaskę, aby ocalił ich od śmierci /../ On jest nasza pomocą i tarczą /../”...

    Tak jest naprawę, bo Omnipotens Pater (Bóg Wszechmogący) jest przy każdym z nas, ale na świecie przeważa bałwochwalstwo i pogaństwo, a ludzkość pędzi na oślep ku piekielnej otchłani. Modlę się za tych braci i siostry z codziennym ofiarowaniem jednej lub dwóch Mszy Św.!

                                                                                                                                      APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 22 styczeń 2017

Odsłon: 1194

    Od wczoraj zmarnowałem kilka godzin, ponieważ chciałem konwertować zapisy, a nie szło. Nie mogłem dojść „złego parametru i braku sterownika”...

   Demon dodatkowo sugerował mi Mszę św. o 17.00, a ja miałem być w kaplicy Miłosierdzia Bożego, bo tam młody kapłan będzie mówił o Królestwie Bożym i cierpieniach ludzkich oraz złu, grzechach, które wybierają niektórzy ludzie. Nie wspomni o Szatanie, który ukrywa się i nie cierpi jego ujawniania.

    Dzisiaj w moje serce wpadły słowa Ps 26[27]: „Pan moim światłem i zbawieniem moim, kogo miałbym się lękać? Pan obrońcą mego życia, przed kim miałbym czuć trwogę?”. To wielka Prawda! Kogo mogę się lękać, gdy śmierć wiernego Bogu nic nie oznacza, a pokazał to Pan Jezus.

     Psalmista wołał też ode mnie, że najważniejsze jest przebywanie w Domu Boga „przez wszystkie dni życia” i radowanie się „Jego świątynią”. Ja wierzę, że będę oglądał Boga Ojca w krainie żyjących, a  w czasie tego zesłania mam być mężny i z odwagą mam oczekiwać Pana!

    Pan Jezus w Ew. Mt 4, 12-17 wzywał: <<Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie>>.

    Podczas Eucharystii Pan Jezus podszedł do mnie, ale ja nie spodziewałem się tego i minęliśmy się z kapłanem, ponieważ lubię otrzymywać Ciało Zbawiciela przed Ołtarzem Świętym.

    Później rozmawiałem z kapłanem, który w kazaniu nie wspomniał o Przeciwniku Boga...sam przyznał, że Szatan nie lubi być ujawniany. Powiedziałem mu o dzisiejszym kuszeniu, którego miało uniemożliwić naszą rozmowę, a także o opętanych władzą nad światem oraz całych narodach tkwiących w mroku (Korea Północna, Chiny, Państwo Islamskie).

    Następnego dnia na Mszy św. porannej w Ew. Mk3, 22-30 Chrystusowi zarzucono, że:

<<Ma Belzebuba i przez władcę złych duchów wyrzuca złe duchy>>.

    Pan wskazał Uczonym w Piśmie, że:

<<Jak może szatan wyrzucać szatana? /../ Jeśli więc szatan powstał przeciw sobie i wewnętrznie jest skłócony, to nie może się ostać, lecz koniec z nim. /../ >>.

    Doznałem wstrząsu, bo w Kościele Świętym nie usłyszysz o Przeciwniku Boga. Później rozmawiałem z naszym proboszczem, ale jest przeciwnikiem ostrzegania wiernych przed śmiertelnym wrogiem naszej duszy.

    Argument to typowe „dobro”, że w kościele trzeba mówić tylko o Bogu, nigdy o szatanie! To widzieliśmy w puczu 16 grudnia 2016 roku, bo bezpieka, która działa podobnie (w skrytości) ma być ujawniona. Pan Bóg wszystko pokazuje w tym świecie. Kto z tych ludzi chciałby rozgłosu, zwalenia ze stanowiska lub obniżenia emerytury?

     A przecież Sam Pan Jezus był kuszony przed oddaniem za nas Swojego Życia...

                                                                                                                                 APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 21 styczeń 2017

Odsłon: 1248

Dzień Babci I Dziadka

    Musimy jechać na Mszę Św. o 6.30 w intencji teścia u którego mieszkałem szereg lat na początku mojej pracy (od 1968 r.). Można powiedzieć, że zostałem przygarnięty, bo byłem bez grosza, a żona jeszcze przez rok studiowała.

     Dzisiaj jest straszna ślizgawica, a żona jest przeziębiona i tuż po zabiegu. W takich momentach widzę łaskę posiadania samochodu. W drodze do kościoła wołałem o ochronę do Św. Michała Archanioła oraz prosiłem Pana Jezusa w sprawach osobistych.

    Przed chwilką słuchałem początku nabożeństwa transmitowanego z katedry NMP w Radomiu, gdzie padły słowa św. Pawła (Hbr 9, 1-3.11-14) -  mojego profesora teologii - o Przybytku Pańskim w okresie pierwszego przymierza.

    W czasie Starego Przymierza był to początkowo namiot z Miejscem Świętym, a za zasłoną był przybytek, który nosił nazwę <<Święte Świętych>> Kiedyś oczyszczenie przynosiła krew zwierząt, a teraz jest to wieczna Ofiara Pana Jezusa, ponieważ w czasie w czasie nabożeństw Krew z Ran Zbawiciela oczyszcza nasz, abyśmy mogli służyć Bogu Żywemu.

    Dlatego otworzono u nas miejsce Świętego Świętych? Kto zlecił i dlaczego zniszczenie balustrad we wszystkich świątyniach. Teraz może tam wejść każdy. U nas kościelny wchodzi tam bez komży...wnosi nakryty kielich z komunikantami do konsekracji i nawet nie schyli głowy przed Ołtarzem Świętym.

    Dzisiaj posądzono (Ew Mk 3, 20-21) Pana Jezusa, że <<Odszedł od zmysłów>> Z tym zarzutem zapoznałem się w Izbie Lekarskiej, bo moją wiarę ocenili podobnie koledzy psychiatrzy...ateiści, a do tego funkcjonariusze publiczni (nie powinni uczestniczyć w komisji lekarskiej).

    Podczas trwania świętego spotkania z Panem Jezusem wołałem do Boga w intencji duszy teścia i za niego ofiarowałem Św. Hostię...największy dar Stwórcy na tym zesłaniu, a zarazem Cud Ostatni.

    Eucharystia zagięła się na dwóch brzegach w odwrotne strony...ułożyła się w laurkę. Możesz wątpić w to i dziwić się, ale ja odbieram to jako podziękowanie Zbawiciela za moje całkowite oddanie się służbie Bożej.

    Nie mogłem opuścić świątyni i do drugiej Mszy Św. (20 minut) odmawiałem koronkę do Miłosierdzia Bożego, a później moją modlitwę...już w intencji tego dnia. To był bardzo piękny dzień. Popłakałem się przy melodii El Condor i pocałowałem Najśw. Serce Pana Jezusa, ponieważ tak powinniśmy śpiewać Bogu naszemu!

    W TVN24 zapomniano o Dniu Babci i nawet powiedziano o tym. Chciałem być na ponownej Mszy Św. ponieważ zblokowały się dwie intencje. Nie było Mszy Św. o 16.00 tylko ślubna, ale w drodze odmówiłem całą moją modlitwę i tak samo będę wołał za zapomnianych dziadków i dusze moich, których nigdy nie widziałem (zmarli wcześniej)...

                                                                                                                                           APEL

Szczegóły

Autor: APeeL

Opublikowano: 20 styczeń 2017

Odsłon: 1167

    Dzisiaj rozpiera mnie radość z pragnieniem dziękczynienia Bogu Ojcu, MB Fatimskiej, Panu Jezusowi Królowi oraz Opiekunowi mojej rodziny św. Józefowi...za pomoc w chorobie żony.

   Poproś kiedyś w swojej sprawie, zawierz i zobaczysz, że - po kłopotach, które są próbą zawierzenia Bogu Ojcu - wszystko przebiegnie lepiej niż się spodziewasz. Jeżeli podejmujesz jakąś decyzję to zacznij od modlitewnego wołania, a zdziwisz się prowadzeniem.

    Ja od razu zostałem skierowany do nowej przychodni, gdzie kolega specjalista przybył pierwszy i chyba ostatni raz, bo nie spieszą się z zapłatą za zbadanych wówczas chorych łącznie z żoną.

    Po zabiegu miała mieć założony cewnik ze względu na możliwość krwawienia, ale lekarz zrezygnował z tego (musiałaby ponownie jechać dzisiaj, a jest okropna ślizgawica).

    „Dobroć naszego Taty jest nieogarniona”. Wyszedłem i wołałem w mojej modlitwie za tych, którzy dziękują za otrzymaną pomoc. Żona dodatkowo podziękowała za karetkę i pomoc ratownika medycznego. Przecież my lubimy także wyrazy wdzięczności...dlaczego nie dziękujemy za otrzymaną od Boga Ojca pomoc o którą prosiliśmy?

    Psalmista dzisiaj wołał, że „Łaska i wierność spotkają się z sobą /../ Zaprawdę bliskie jest Jego zbawienie dla tych, którzy Mu cześć oddają /../". Dzisiaj Pan Jezus powołał dwunastu Apostołów, ale to dalej trwa, bo my nie wybieramy Boga, ale Bóg nas...jest to Tajemnica!

   Kapłan prosił, abyśmy modlili się za nas samych, bo mamy być ofiarnymi i oddanymi Panu Bogu, a swoim życiem naśladować Chrystusa, wielkiego Kapłana...

    Eucharystia „objęła mnie”, a wówczas Ciało Pana Jezusa układa się na podniebieniu w formie parasola i zamienia się w „mannę z nieba”. Z kościoła zabrałem do samochodu babcię, która przybyła tutaj wbrew woli rodziny, bo dzisiaj jest śmiertelna ślizgawica. Trudno było zejść nawet ze schodów świątyni. Bardzo dziękowała i życzyła mi zdrowia oraz pomyślności.

    Nie wiem już co powiedzieć, bo teraz gdy to piszę wzrok zatrzymały zdania z „Agendy liturgicznej” z roku 2017!

    W religii człowiek składa Bogu ofiarę, a w chrześcijaństwie czyni to Pan Bóg. Nasza rola polega jedynie na przyjęciu tego daru i odpowiedzeniu: d z i ę k u j ę. Tym darem jest Eucharystia. Ja stale dziękuję, ale nie traktuję przyjmowania Ciała Pana Jezusa jako formy podziękowania. Tego Cudu Ostatniego nie można pojąć naszym językiem!

    Co pewien czas daję świadectwo wiary z próbami opisu, co czuje moja dusza, jak zostaje uniesiona i oddalona, wprost wyrwana z ciała fizycznego, które wówczas słabnie w różny sposób i każdy może to zauważyć u mnie po zjednaniu ze Zbawicielem.

   Nie mogę już żyć bez Komunii Świętej! To jest właściwe określenie tego cudownego połączenia naszej duszy z Bogiem Samym. Nasze ciało fizyczne jest tylko opakowaniem, które się zużywa i na nic się nie przyda.

    Z wielkim bólem serca trzeba stwierdzić, że większość chrześcijan nie chce Eucharystii...pozostają tylko rytuały i różnie rozbudowane celebracje. Zrozum teraz przykrość czynią Bogu Ojcu przez tych, którzy nie chcą daru dającego życie wieczne.

    W wielkim smutku skończyłem „św. Agonię” z koronką do Ran Pana Jezusa w intencji tego dnia, a wcześniej szczerze zapłakałem z powodu otrzymanej po prośbie pomocy od Boga Ojca. Uwierz mi i proś w każdej sprawie.

    Nawet prowadzenie mojego dziennika duchowego jest czynione na bieżąco...po zawołaniu do Ducha Świętego! Jest to wynik łatwiejszego odczytywania intencji modlitewnych, a także chęci opracowywania zapisów dokonanych po nawróceniu...

                                                                                                                                   APEL